العلامة المجلسي (مترجم: تهرانى)
339
بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى)
راهبردن بوسيله ائمّه عليه السّلام است ( و ما يثبت في القلوب ) اين جمله اشاره است به اعتقاد قلبى نسبت بشهادتهاى ظاهرى اسلام ، پس كلمه من در ( من صفه الاسلام ) بيانيّه است و احتمال دارد ابتدائيّه باشد ، يعنى آنچه از آثار اعمال ظاهرى بدرون سرايت مىكند ( و ما ظهر من العمل ) اشاره است باينكه اعمال اجزاء ايمانست ، گر چه امكان دارد بگوئيم منظور از اين جمله گفتن شهادتين است بطورى كه آخر روايت نيز به آن اشاره دارد ، ( ارفع من الاسلام ) زيرا ايمان سبب مىشود مؤمن بثوابهاى آخرت برسد ، يا برترى ايمان بخاطر اينست كه ولايت در آن اعتبار يافته ، بنا بر اين ايمان از اسلام كاملتر و جامعتر است . ( الايمان يشارك الاسلام ) از اين جمله استفاده مىشود كه اعتقادات اسلام با اعتقادات ايمان يكى است ، فقط در ايمان باور قلبى هم شرط شده به عكس اسلام ، و ممكن است اين جمله را تأويل بريم باينكه مقصود حضرت اينست كه ايمان شريك اسلام است در اعمال ظاهرى مثل نماز و روزه و . . . ولى اسلام در امور باطنى كه در ايمان معتبر است ، شريك ايمان نيست ، زيرا مثلا در تصديق ولايت با ايمان شركت ندارد ، گر چه در شهادتين و تصديق بتوحيد و پيامبرى با همند . 9 - علىّ بن ابراهيم از . . . از فضيل بن يسار روايت كند كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود ايمان ، شريك اسلام است ، ولى اسلام شريك ايمان نيست « 1 » . 10 - على از . . . از فضيل روايت كند كه از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم ميفرمود ايمان شريك اسلام است ولى اسلام شريك او نيست ، ايمان آنست كه در دل نشيند ، و اسلام آنست كه ازدواج و ارث و محفوظ بودن خون بر آنست ، و ايمان با اسلام شركت كند ولى اسلام شريك ايمان نشود « 2 » . بيان : وقر بر وزن وعد يعنى ساكن شود ، از وقار بمعنى حلم و بردبارى
--> ( 1 ) كافى ج 2 ص 25 . ( 2 ) كافى ج 2 ص 26 .